sterke Messiah november 2008
Sterke uitvoering van the Messiah op 20 november 2008
Uit de Bunschoter van 24 november:
…… Het was voor de trouwe bezoekers van de concerten van Hosanna even wennen, want niet de bekende Maranathakerk was dit jaar plaats van handeling, maar de onlangs gerenoveerde Noorderkerk. De akoestiek van deze kerk is totaal verschillend aan die van de Maranathakerk. Het geluid is directer en minder warm. De transparantie van het barokorkest Florilegium Musicum kwam beter uit dan in een ruimte met een overdaad aan klank. Delicaat orgelspel en perfect getimede paukenslagen waren glashelder hoorbaar. Ook Hosanna liet horen dat ze in een akoestisch “strenge ruimte” goed kan presteren.
Eric Kotterink liet donderdag opnieuw zien dat hij een bekwaam dirigent is. Met vaardige hand leidde hij het koor door de moeilijke passages, fuga’s en coloraturen. Hij koos een hoog tempo. Soms was dat prettig en fris zoals in het eerste koor “And the glory of the Lord” en “Let all the angels of God worship Him”. De energie was er meteen.
Soms belemmerde het hoe tempo de expressiviteit zoals in koor 49 “But thanks be to God”.
Hosanna is het afgelopen jaar onder Kotterinks leiding opnieuw gegroeid. Mede door stemvorming en koorscholing is de koorklank sterk verbeterd. In “Lift up your head” waren de diverse stemgroepen goed te horen. In andere delen kwamen de zwakkere plekken van het koor naar voren, zoals in “All we like sheep”, waar de bassen geen homogene klank hadden.
De altgroep daarentegen klinkt wel homogeen, maar intoneert vaak wat laag, zoals in “His yoke is easy”.
Opvallend verbeterd is de verstaanbaarheid van de tekst. Met name in “And He shall purify”was dat tehoren. De tenoren namen daar duidelijk de leiding en zongen helder en goed gearticuleerd. Hosanna’s sopranen vormen een sterke groep. In “Glory to God” zongen ze engelachtig hoog en verbeeldden zo met de hoge strijkinstrumenten de hemelse legermachten.
Het majestueuze Hallelujakoor stond als een huis en was, ook mede door pauken en trompetten, een feest om naar te luisteren.
Solistenkwartet
Hosanna had ook dit jaar een prachtig solistenkwartet gecontracteerd. Alle vier zangers vertolkten hun rol expressief en betrokken de luisteraar echt in hun verhaal.
Altus Maarten Engeltjes zingt schijnbaar moeiteloos. Hij heeft prachtige kleuren in zijn stem en een mooie muzikale voordracht. De versieringen die hij aanbrengt in zijn aria’s zijn natuurlijk en passend. Het theatrale “He was despised” waarin de verlatenheid van Jezus geschetst wordt, had echter wel wat kaler mogen klinken. De diepte van Jezus’ angst en isolement vraagt in dit deel om een sobere vertolking met weinig versiering. Ook samen met andere zangers is Engeltjes sterk, zoals bleek in het duet met tenor Robbert Overpelt en in het prachtige solistenkwartet aan het slot.
De bas Robbert Muuse zong gloedvol en met overtuiging. Zijn stem klonk prachtig in de ruimte. Hij wist sfeer te maken, zoals in “Behold, I tell you a mystey”. De daarop volgende aria werd sterk maar niet te krachtig gezongen. Muuse bleef de betrokken verteller en liet de bazuin door de trompettist vertolken.
Ook het heldere geluid van Claudia Patacca klonk prachtig in de Noorderkerk. De lieflijke aria’s “He shall feed his flock” en “How beautiful are the feet” warden door haar bijzonder innig gezongen.
Robbert Overpelt was de emotionele verteller in zijn vertolking van de lijdensaankondigingen. “Thy rebuke hath broken his heart. He is full of heaviness” klonk het zwaar en troosteloos. Bij de troostvolle aria “But thou didst not leave” veranderde tempo en kleur en schilderde hij de hoop uit psalm 16. Zijn dramatisch talent was ook te horen in de aria “Thou shalt break them”. Het pottenbakkerswerk viel in scherven op de natuurstenen vloer van de Noorderkerk bij de woorden “Thou shalt dash them in pieces”
(AD).