Doorleefde uitvoering van Oratorium Paulus

... Het is voor Hosanna de derde keer dat het werk wordt uitgevoerd, de laatste keer was tien jaar geleden. Toch moet er veel zijn blijven hangen, want het klonk uitstekend. Met veel overtuiging kwamen beschouwende gedeeltes als het slotkoor van het eerste deel en het begin van het tweede deel over. Maar ook de zachtere passages mochten er wezen: "Seid uns gnädig, hohe Götter", waarin Paulus en Barnabas worden aangezien voor goden, klonk haast onderdanig, en tegen het slot – ruim twee uur zingen verder! – werd een lieflijk "Sehet, welch eine Liebe hat uns der Vater erzeiget" gevolgd door een vol en waardig gezonden slotkoor, "Lobe den Herrn".

Dirigent Eric Kotterink wist koor en orkest uitstekend te leiden. er ging een enorme energie van hem uit. Met zijn precieze gebaren wist hij enkele kleine oneffenheden weer snel in het gareel te krijgen. Jammer genoeg moest het begin van het tweede deel even hernomen worden, maar vervolgens viel alles weer op z’n plek.

Het Promenade Orkest heeft in dit oratorium een dankbare taak. De componist heeft uitgekiende instrumentaties bedacht waardoor het verhaal nog sterker tot zijn recht komt. Veel koper in de grote koren, fluiten in de zoete gedeeltes, klarinet en fagot als om de teksten te onderstrepen, en mooie, soms zeer virtuoze partijen voor de strijkers. De solisten stonden opgesteld aan de zijkant, waardoor ze wat minder contact met het publiek legen te krijgen. Toch was er ook bij dit viertal (Tetsje van der Kooi – sopraan, Marian Dijkhuizen – alt, Robbert Overpelt – tenor, Pieter Hendriks – bas) louter kwaliteit. En of het nu driedubbel forte was of pianissimo, steeds vormden het orkest, de solisten en het koor een grote eenheid”. Josée Zuiver