Ariette Drost - impressario (2006)

Er gaan heel wat voorbereidingen aan een uitvoering van een oratoriumvereniging als Hosanna. De kerk moet worden gehuurd, een orkest geregeld, drukwerk en publiciteit verzorgd, en natuurlijk moeten er solisten komen. Daarvoor werkt Hosanna vrijwel altijd samen met een impresario, dat is Ariëtte Dorst van Ariëtte F.C. Drost Artists Representative in Oosterbeek. Haar werk is het plaatsen van solisten. Voor wat Hosanna betreft betekent het dat de secretaresse contact opneemt met haar bureau als het koor solisten voor een uitvoering wil hebben. Zij weet of de betreffende mensen beschikbaar zijn en of hun stemmen bij elkaar passen, ze weet het budget van het koor, ze regelt later de contracten, enzovoort.

Het grote voordeel van een impresariaat is daarnaast dat het koor gegarandeerd vervanging krijgt als er een solist uitvalt, om wat voor reden dan ook. Ariëtte is toevallig het vak ingerold. Na de middelbare school en een verblijf in het buitenland om de talen te leren ging ze Frans studeren in Groningen. Die studie maakte ze niet af, ze ging werken als directiesecretaresse. Toen ze ontdekte dat ze met de baan niet veel verdiende omdat ze geen diploma had nam ze ontslag om alsnog Schoevers te gaan doen, een directiesecretaresseopleiding. De opleiding was in Amsterdam. Het viel niet mee om acht jaar na de middelbare school weer in de banken te moeten zitten. Om de avonden een beetje door te komen nam Ariëtte een abonnement op alle series concerten die er waren. Avond aan avond zat ze te luisteren, met een schrijfblok op haar knieën om ondertussen stenografie te oefenen. Er zal wel eens iemand gedacht hebben dat ze recensies schreef. Zo heeft ze heel veel gehoord.

Maar voordat ze de opleiding afgerond had, kon ze aan de slag bij de St. Schoolconcert in Groningen, een baan waarbij veel georganiseerd moest worden. Toen de directeur van die stichting overleed, zat ze weer zonder werk. Ze besloot Schoevers alsnog af te maken en ging weer naar Amsterdam. Tijdens een concert kwam ze via een vriendin van haar ouders in contact met mevr. Schill, de directeur van het Nederlands Impresariaat. Ze mocht haar bellen voor een gesprek, want dat werk had haar interesse. Daar wachtte ze drie maanden mee, want eerst moest dat diploma er komen. Uiteindelijk kreeg ze in 1967 een baan bij het Nederlands Impresariaat. Ze bezocht samen met mevr. Schill heel veel concerten en na afloop werden die altijd uitgebreid besproken. Zo deed Ariëtte veel ervaring op en kreeg ze inzicht in het vak.

In 1972 is ze voor zichzelf begonnen. De zaken gingen goed, maar dat hield in dat ze wel 80 uur in de week maakte. Tegenwoordig, ze is nu 63 jaar oud, is dat minimaal 40 uur per week. Ze heeft het altijd kunnen combineren met haar gezin, ook als ze ’s avonds en in het weekend door moest werken. En dat doet ze nog, ook al zijn de kinderen het huis uit. Het plaatsen van solisten is dus haar werk. Ze kan gebeld worden door iemand die specifieke wensen heeft. Of door artiesten die werk willen hebben. Ook bezoekt ze veel concerten. "Recensies zijn fijn", zegt Ariëtte, "maar ik hoor het toch liever zelf".

De samenwerking met solisten kan een groot aantal jaren duren. "Ik heb ruim 25 jaar voor Max van Egmond gewerkt", zegt Ariëtte, "en om een voorbeeld te noemen dat bekend is bij Hosanna: ik werk al sinds 1987 voor Robbert Overpelt". Ze werkt heel intensief samen met "haar" mensen. "Soms moet je een solist echt aanmoedigen een partij te zingen omdat je er van overtuigd bent dat hij of zij daar aan toe is. Het komt ook voor dat je een solist moet afraden een uitnodiging aan te nemen als er een partij wordt gevraagd die niet geschikt is voor zijn of haar stem. Je moet er ook voor ze zijn ook als het een periode niet zo goed gaat. Men vergeet heel vaak dat in het begin van een carrière natuurlijk alles even mooi en prachtig is. Het aantal concerten groeit, maar er kan ook een moment komen dat er stilstand is, wat vaak geïnterpreteerd wordt als een terugval. Juist dan is het van belang er voor te zorgen dan men de moed niet verliest. Vooral bij diegenen die van zingen proberen te bestaan kan dit een enorme onzekerheid teweeg brengen. Wij kennen natuurlijk allemaal periodes in ons leven waarin niet alles even vlot en succesvol verloopt Er moet zo een bepaalde vertrouwensband zijn, omdat je iemand anders nooit echt kunt steunen."

Natuurlijk komt er ook nieuw talent bij. Zo wordt ze uitgenodigd internationale masterclasses bij te wonen. Ze kan gebeld worden door docenten van een conservatorium of muziekpedagogen. Als impresario is ze altijd stand-by. Er kan een solist ziek worden of een aanrijding krijgen. Of er staat er eentje bij de verkeerde kerk. Of ze staan bij de kerk met de goede naam, maar in de verkeerde plaats. Als er iemand niet komt opdagen gaat er een paniektelefoontje naar Ariëtte. Zo werd ze vele jaren geleden (ver voor het mobieltjestijdperk) gebeld uit Zaandam. Het Schubertkwartet dat ’s avonds in de kerk moest spelen was er om half acht nog niet. Stress bij de organisatoren! Nu had Ariëtte ’s ochtends nog contact gehad met de betreffende musici en er was niets aan de hand. Wat bleek? Het kwartet zat opgesloten in de consistorie. Die lag apart van de andere zalen en de koster had de gang ernaar toe afgesloten. Hij had niet in de gaten dat er mensen in de consistorie zaten. Alles is uiteindelijk goed gekomen; het concert kon om half negen beginnen.

Ariëtte woont eigenlijk wel alle concerten van Hosanna bij. Wat vindt zij nu van het koor? "Allereerst is er de aantrekkingskracht van de klederdracht, daar onderscheidt het koor zich mee. En er wordt altijd met een enorme overgave gezongen. Dat valt mij op. Misschien zou Hosanna eens iets meer moeten durven en niet altijd het geijkte repertoire uitvoeren hoe prachtig dat natuurlijk ook is. Ik kom graag bij de uitvoeringen van Hosanna en ik ben zeker ook van plan het jubileumconcert in het Concertgebouw te Amsterdam bij te wonen.

interview door:Willeke de Graaf